Mapy Geochemiczne

W klasycznym ujęciu kartografii geochemicznej, uzyskane dane analityczne zawartości pierwiastków (substancji) opracowuje się jako mapy, w których obraz jest wynikiem interpolacji tych zawartości w danym punkcie.

W niniejszym opracowaniu zastosowano odmienne podejście, wynikające z ukierunkowania danych geochemicznych na zagadnienie (obiekt), którego dotyczą – czyli w tym przypadku geologię. Polega ono na połączeniu wykonanej w pierwszym etapie interpolacji z następującą po niej agregacją otrzymanych w wyniku  interpolacji wartości w obrębie wydzieleń geologicznych.

W wyniku agregacji do wydzielenia geologicznego zostaje przypisana średnia lub mediana zawartości pierwiastka (substancji) - w zależności od rozkładu danego pierwiastka.

Takie podejście do przetwarzania danych geochemicznych uwzględnia zarówno zmienność przestrzenną zawartości badanych pierwiastków (substancji) podczas interpolacji, jak i przestrzenne rozgraniczenie zawartości pierwiastków (substancji) granicami odmiennych wydzieleń geologicznych w ramach agregacji.

Ostatnim etapem tworzenia takich map jest oczywiście klasyfikacja przypisanych w wyniku agregacji zawartości pierwiastków (substancji) do danego wydzielenia geologicznego. Klasy utworzone są w oparciu o statystyki rozkładu zawartości danego pierwiastka (substancji).

Na tak otrzymanych mapach, z geologicznego punktu widzenia obraz jest bardziej czytelny i łatwiejszy do interpretacji. Oczywiście idealnymi danymi dla takiego opracowania byłyby dane pochodzące bezpośrednio ze skały macierzystej lub jej zwietrzeliny (poniżej profilu glebowego). Jednak póki co, dostępne są jedynie dane z głębokości 0-0,2 m, przez co niewątpliwie obraz geochemiczny wynikający z budowy geologicznej w pewnym stopniu jest zaburzony zarówno antropopresją (wpływ wielkich miast i przemysłu) jak i działaniem flory i fauny wraz z pozostałymi zjawiskami przyrodniczymi (niektóre z nich można zaliczyć do szeroko rozumianych zjawisk geologicznych, jak wietrzenie, erozja, akumulacja, np. naturalne nagromadzenia fosforu na obszarach ptasich lęgowisk, czy arsenu w rudach darniowych).

Pomimo wpływu na geochemię płytkich utworów geologicznych wspomnianych powyżej czynników, tak wykonane mapy pozwalają na dużo łatwiejszą interpretację wyników niż klasycznie uzyskane w wyniku zastosowania jedynie interpolacji.

Wykonano 17 map, które zostały udostępnione za pomocą usługi WMS (można ją wywołać w każdej przeglądarce, która obsługuje ten sposób serwowania danych).

Bezpośrednie adresy usług WMS dla każdej mapy:

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_As/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_Ba/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_Ca/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_Cd/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_Co/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_Cr/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_Cu/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_Fe/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_Mg/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_Mn/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_Ni/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_P/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_Pb/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_S/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_Sr/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_Ti/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_V/MapServer/WMSServer

http://giscbdg.pgi.gov.pl/arcgis/services/geochemia/geochemia_Zn/MapServer/WMSServer

autor: dr Tomasz Gliwicz