Muzeum Geologiczne PIG-PIB ma przyjemność zaprosić Państwa na niezwykłą wystawę malarstwa Magdy Publicewicz.

Wystawa powstała w ramach projektu WOLNO MI... DOTYKAĆ BARW - SZTUKA HAPTYCZNA DLA OSÓB NIEWIDOMYCH I NIEDOWIDZĄCYCH. Celem projektu jest m.in. umożliwienie osobom niewidomym i niedowidzącym doświadczania sztuki, przede wszystkim malarstwa, w sposób znacznie głębszy niż tylko przez suchy opis dzieła. Wystawę tworzy 6 obrazów ChromaArt - abstrakcji geometrycznych, o wyraźnie zaznaczonej strukturze z użyciem kolorów i barw o odpowiednio dobranej kompozycji, geometrii, zgodnie z wyliczeniami matematycznymi długości fal barwnych. Dzięki zastosowaniu odpowiednich technik, osoby niewidzące i niedowidzące mogą "zobaczyć" je za pomocą dotyku. Osoby widzące mogą doświadczać idei projektu - zamykając lub zasłaniając oczy. Wystawie towarzyszy muzyka, która „grając z obrazów” wspomaga proces odczuwania barw i kształtów.

Wystawa będzie dostępna w Muzeum Geologicznym PIG-PIB od 2 lutego do 2 marca 2026 r.

Magda Publicewicz urodziła się w 1972 r. Jest absolwentką socjologii US, arteterapii WSNS i architektury ASP. Wykładowczyni psychologii barw, autorka projektów w obszarach sztuki, architektury i zachowań ludzkich. Jako malarka koncentruje się na abstrakcjach geometrycznych ChromaArt i zwraca szczególną uwagę na wykorzystywane barwy i ich związek z ludzką psychiką. Jest autorką wielu wystaw zbiorowych i indywidualnych oraz laureatką konkursów artystycznych, a jej prace znajdują się w polskich i zagranicznych kolekcjach. 

Dlaczego taki projekt i co mnie do niego skłoniło?

Od ponad 25 lat zajmuję się badaniami wpływu barw na psychikę i ludzkie ciało. W wieku 7 lat byłam w stanie śpiączki farmakologicznej, wtedy pod zamkniętymi powiekami doświadczałam kolorów i barw oraz odczuwałam przekaz z nich płynący.

Biorąc pod uwagę wiedzę popartą badaniami naukowców, ludzki mózg przetwarza informacje, które świadomie są niedostrzegane, zatem nie używając narządu wzroku widzimy więcej. Co oznacza, że barwy w świecie fizycznym są percepcją ludzkiego mózgu i doznaniem jak dźwięk, smak, zapach czy różnice temperatur.

To co widzimy jest odbiciem w ludzkim mózgu, nie jest zatem samym w sobie światlem. A to właśnie odbicie jest ograniczone zakresem wiedzy i pojemnością zmysłów. Co oznacza, że w sensie fizycznym , posługując się narządem wzroku - widzimy niewiele lub prawie nic. Kolory i barwy nie istnieją bez ludzkiego mózgu.

My, „widzący” korzystamy z narzędzia wzroku jako transportu dla informacji o barwach, które to są nazywane w tylnej części mózgu tuż nad szyszynką. Każdy bowiem kolor i barwa ma odpowiednią długość fali, która wpływa na nasze emocje i stany, pobudza, koi, zatrzymuje...Barwy przenikają nasze ciała będąc percepcją zmysłową. I to nie wzrok ale mózg, do którego docierają fale barwne pozwala nam ich doświadczać.

My, widzący wiemy, że osoby niewidome lub niedowidzące „patrzą dotykiem”.

I zgadzam się, że dotyk u osób niewidomych jest bardzo pomocny w empirii. Są jednak pewne ograniczenia w obszarach sztuki, a przede wszystkim malarstwa, gdzie oprócz głosu, który opowiada o tym, co przedstawia obraz - osoby niewidome w żaden inny sposób nie mogą doświadczać malarstwa. A tym bardziej - dotykać.

Alfabet Braille’a, pismo punktowe umożliwiające zapis i odczyt liter jest stworzony z pewnego układu i ciągu wypukłych punktów. Twarz ludzka, rzeźba, przedmioty poprzez dotyk osoby niewidomej są możliwe do „odczytania” i poznania. Ta właśnie wiedza, empatia, miłość do sztuki, badania nad właściwościami barw i kształtów oraz haptyczne obrazy, które tworzę - to wszystko przyczyniło się do stworzenia projektu, do którego serdecznie zapraszam.