Z żalem żegnamy mgr Irenę Olkowicz-Paprocką

Z głębokim żalem i smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci mgr Ireny Olkowicz-Paprockiej, cenionej petrograf i mineralog, która niemal całe swoje życie zawodowe poświęciła pracy naukowej w Instytucie.

portret kobiety

Irena Olkowicz-Paprocka ukończyła studia na Uniwersytecie Warszawskim w 1960 r., przedstawiając pracę magisterską pt. „Dewon górny i kulm okolic Mokrzeszowa i Pogorzały”.

Swoją drogę zawodową w Państwowym Instytucie Geologicznym rozpoczęła w 1960 r. w Zakładzie Złóż Rud Metali Nieżelaznych, początkowo jako pracownica oddelegowana z Warszawskiego Przedsiębiorstwa Geologicznego. Zajmowała się wówczas zagadnieniami związanymi ze złożami rud miedzi w rejonie Lubina oraz złożami rud cynku i ołowiu na Górnym Śląsku.

W styczniu 1963 r. została zatrudniona bezpośrednio w Państwowym Instytucie Geologicznym na stanowisku asystenta naukowo-badawczego. W połowie tego samego roku rozpoczęła pracę w Zakładzie Złóż Surowców Skalnych, gdzie prowadziła badania dotyczące zasobów i perspektyw surowcowych Gór Świętokrzyskich. Opracowała mapę surowcową utworów dewońskich tego regionu oraz zajmowała się oceną perspektyw występowania złóż wapieni.

Jej działalność naukowo-badawcza wniosła wiele nowych, istotnych danych z zakresu stratygrafii, paleogeografii i kartografii geologicznej. Była autorką pierwszej wzorcowej dokumentacji geologicznej złoża wapieni „Stobiec” oraz licznych opracowań surowcowych, stanowiących ważny wkład w rozpoznanie geologiczne i ocenę potencjału surowcowego Gór Świętokrzyskich.

W uznaniu kompetencji i osiągnięć zawodowych w 1969 r. awansowała na stanowisko adiunkta. W opiniach przełożonych podkreślano Jej sumienność, bardzo dobre przygotowanie zawodowe oraz dużą inicjatywę i zaangażowanie w realizację powierzonych zadań.

Aktywnie uczestniczyła w życiu naukowym, biorąc udział w konferencjach i sympozjach, podczas których dzieliła się swoją wiedzą i doświadczeniem. W 1996 r. Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa nadał Jej stopień górniczy inżyniera górniczego I stopnia.

Po blisko 37 latach pracy zawodowej, w lipcu 1997 r., przeszła na emeryturę, pozostawiając po sobie bogaty dorobek naukowo-badawczy i znaczący wkład w rozwój Państwowego Instytutu Geologicznego.

Żegnamy Irenę Olkowicz-Paprocką z głębokim szacunkiem i wdzięcznością za Jej wieloletnią pracę, zaangażowanie oraz wkład w rozwój polskiej geologii.

Dyrekcja, Rada Naukowa oraz pracownicy Państwowego Instytutu Geologicznego – Państwowego Instytutu Badawczego składają Rodzinie i Bliskim wyrazy szczerego współczucia.