W dniach 22–23 października 2026 r. w Pradze odbyła się jubileuszowa, 25. edycja czesko-słowacko-polskiej konferencji paleontologicznej (25th Czech-Slovak-Polish Paleontological Conference), zorganizowana przez Instytut Geologii Czeskiej Akademii Nauk. W spotkaniu wzięło udział około 90 osób z uczelni i jednostek naukowo-badawczych z Czech, Słowacji i Polski, które zainicjowały cykl tych dorocznych spotkań, a także z Węgier, Austrii i Ukrainy. Wśród zaprezentowanych prac znalazły się wyniki badań prowadzonych we współpracy z naukowcami ze Słowenii, Niemiec, Francji, Belgii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Bośni i Hercegowiny, Arabii Saudyjskiej, RPA oraz Australii.
Na główny program konferencji złożyło się jedenaście sesji naukowych, z których część odbywała się równolegle oraz sesja posterowa. Przedstawiono badania nad taksonomią i biostratygrafią skamieniałości flory i fauny oraz ich znaczeniem dla rekonstrukcji środowiska, klimatu i paleogeografii w okresie od kambru do czwartorzędu. Program uzupełniły warsztaty mikropaleontologiczne MIKRO 2026 oraz szkolenia poświęcone paleontologii kręgowców i zastosowaniu sztucznej inteligencji w badaniach paleontologicznych.
Drugiego dnia konferencji dr Andrzej Szydło z Oddziału Karpackiego PIG-PIB w Krakowie wygłosił referat pt. „Microfossils from Oligocene Carpathian Flysch containing exotic blocks (Krosno Fm., SE Poland): environmental and paleogeographic implications”. Współautorami referatu byli dr E. Machaniec, dr U. Hara, mgr Z. Ziarek i dr T. Malata. W wystąpieniu wykazano, że większość mikroskamieniałości z poziomów egzotykowych w dolnej części formacji krośnieńskiej, w tym duże otwornice, mszywioły i algi, to składniki eoceńskich budowli węglanowych. Budowle te uległy zniszczeniu i fragmentacji podczas przebudowy zbiornika karpackiego, która rozpoczęła się na przełomie eocenu i oligocenu. Mikroskamieniałości te występują zarówno w egzotykach węglanowych, jak i w mułowcach zawierających te egzotyki. W mułowcach znaleziono również małe otwornice, małżoraczki i wieloszczety. Zdaniem autorów rozmieszczenie mikroskamieniałości świadczy o zróżnicowanym stopniu dezintegracji materiału kopalnego oraz o jego wielokrotnym transporcie od płytkich środowisk po zewnętrzny szelf.
Po zakończeniu konferencji, 24 października 2026 r., uczestnicy mogli wybrać jedną z dwóch wycieczek. Pierwsza obejmowała wizytę w praskim muzeum „Dinosauria”, gdzie można zobaczyć oryginalne szkielety dinozaurów i innych dużych gadów sprzed ponad 100 mln lat, modele naturalnej wielkości oraz kolekcję minerałów. Druga prowadziła na południowo-zachodnie obrzeża Pragi, do rezerwatu przyrody w Dolinie Prokopa (Prokopské údolí). W rezerwacie znajdują się odsłonięcia skał sylurskich i dewońskich. Skały z tych okresów można zobaczyć również u podnóża zamku na Hradczanach. Podczas wycieczki zaprezentowano stanowiska skamieniałości paleozoicznych o znaczeniu międzynarodowym. Stanowiska te znajdują się w profilach geologicznych pełniących funkcję stratotypów wykorzystywanych do korelacji osadów paleozoicznych w całej Europie.
Konferencja w Pradze potwierdziła znaczący potencjał naukowy i rozwojowy corocznych spotkań paleontologów z Europy Środkowej. Podczas konferencji przedstawiono łącznie ponad 100 referatów i posterów. Wiele prezentacji przygotowali młodzi badacze lub zespoły z ich udziałem, często w ramach współpracy z ośrodkami w Europie i poza nią.
Zgodnie z tradycją organizacji konferencji kolejno w trzech krajach następne spotkanie odbędzie się na Słowacji, a za dwa lata konferencja wróci do Polski. Dziesięć lat temu jej 17. edycję zorganizowali paleontolodzy z Oddziału Karpackiego PIG-PIB w Krakowie.

Zdjęcie grupowe uczestników konferencji (fot. organizatorzy)
Galeria zdjęć: https://www.paleo25-conference.eu/
Tekst: Andrzej Szydło








