W dniach 9-11 sierpnia 2024 odbyły się 56 DYMARKI w Nowej Słupi. Impreza ta, o ponad półwiecznej historii, ma na celu kultywowanie tradycji starożytnego hutnictwa żelaza w Górach Świętokrzyskich. Głównym wydarzeniem jest rekonstrukcja wytopu żelaza w piecach dymarskich, zbudowanych z lessu. W rejonie Nowej Słupi i na terenach przyległych mamy do czynienia z największą koncentracją piecowisk dymarskich datowanych w większości na I-II wiek n.e., czyli czasy imperium rzymskiego. Obszar Polski należał wówczas do Barbaricum zamieszkiwanego przez ludność kultury przeworskiej, która utrzymywała kontakty handlowe z Rzymianami, sprzedając m.in. żelazo.

W dniach 5-7 czerwca 2024 roku w Górach Świętokrzyskich odbył się jubileusz 25-lecia Ogólnopolskiego Konkursu Geologiczno-Środowiskowego „Nasza Ziemia – środowisko przyrodnicze wczoraj, dziś i jutro” pod hasłem „Na Krańcach Ziemi”.

fot 00W dniu 22 maja 2024 roku w Rudkach koło Nowej Słupi odbyło się spotkanie promujące projekt nowej ścieżki geoedukacyjnej pn. Kopalnia pirytu „Staszic” w Rudkach.

Pozostało niewiele śladów po kopalni w Rudkach, której tradycje sięgają kilkuset lat wstecz. Aby przywrócić pamięć o tym unikalnym miejscu, stworzono ścieżkę geoedukacyjną. Pomysłodawcą projektu jest Dyrektor Muzeum Starożytnego Hutnictwa Świętokrzyskiego im. Mieczysława Radwana w Nowej Słupi, który do współpracy zaprosił Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy.

1g powitanieW dniu 22 marca br. miała miejsce uroczystość odsłonięcia tablicy informacyjnej w zrewitalizowanym stanowisku dokumentacyjnym Kamieniołom Wykień. Nieczynny kamieniołom zlokalizowany jest na północnym zboczu Góry Wykieńskiej, należącej do Wzgórz Tumlińskich w Górach Świętokrzyskich. Góra Wykieńska, podobnie jak sąsiednie góry Grodowa i Ciosowa, zbudowane są z unikalnych, wczesnotriasowych piaskowców eolicznych ogniwa z Tumlina, wyróżnianego w dolnym pstrym piaskowcu. W literaturze, zarówno geologicznej jak i kamieniarskiej, są one znane  jako piaskowce tumlińskie. Na ścianach kamieniołomu zaobserwować można zestawy wielkoskalowych warstwowań przekątnych, charakterystyczne dla sedymentacji wydmowej. Walory dekoracyjne piaskowców tumlińskich – intensywna wiśniowa barwa, jednorodne uziarnienie oraz naturalna oddzielność płytowa spowodowały, że już od średniowiecza były one eksploatowane i stosowane, początkowo w budownictwie sakralnym a od XVIII wieku także i w świeckim.